Tagged: reizen

September – bezoek, strand en herfst

009-herfst

De eerste week oktober is ondertussen al ruim voorbij, maar om de een of andere reden kwam ik er maar niet aan toe een stuk over september – of enig ander stuk – te schrijven voor de blog. Geen zin, geen inspiratie, noem maar op. Er gewoon maar eens voor gaan zitten bleek zoals altijd te helpen en inmiddels staan er al een aantal stukken ingepland. Maar nu eerst het verslag van de maand september.

In de eerste week van september kwamen mijn ouders de laatste spullen uit Nederland brengen. We plakten daar natuurlijk gelijk een aantal dagen Berlijn verkennen aan vast. Omdat ze maar drie volle dagen hier waren en dit hun eerste keer in Berlijn was, bekeken we de bekende hoogtepunten.

East Side Gallery

Dag 1 begonnen we met een wandeling langs de East Side Gallery. Dit is een stuk Berlijnse muur van zo’n 1,5 kilometer dat is beschilderd door diverse kunstenaars. Ik fiets hier geregeld langs, maar de laatste keer dat ik hier echt was om te kijken en foto’s te maken was ruim een jaar geleden. In die tijd is er een hoop veranderd. De kunstwerken waren een jaar geleden in slechte staat, beklad met name door toeristen die het nodig vinden om met permanent marker te laten weten dat zij ‘here’ waren. In 2009 was dit ook het geval en is het monument voor veel geld opgeknapt, maar vorig jaar zag het er dus precies weer zo uit.

001-east-side

Ik begrijp daar helemaal niets van. Waarom is het zo nodig om iets van jezelf achter te laten, en waarom moet je daarvoor iets moois beschadigen? Dit jaar is er weer begonnen met het restaureren van de kunst. Toen wij er begin september waren, waren ze ongeveer op de helft. En voor de helft die al klaar is, staat nu een hek. Het hek zal weer verdwijnen als de restauratiewerkzaamheden klaar zijn. Ik heb daar een gemengd gevoel bij. Aan de ene kant is het natuurlijk veel mooier zonder hek, aan de andere kant zal de muur binnen de korte keren weer beklad zijn. Zonde.

002-east-side

003-east-side

Hoogtepunten

Na een korte stop voor lunch in de hippe wijk Friedrichshain, namen we de s-bahn naar Hauptbahnhof. Vandaar liepen we naar de Reichstag, Brandenburger Tor, Holocaust Monument en Checkpoint Charlie. Die laatste vind ik toch altijd een beetje een domper. Echt veel is er niet te zien. Er staat nog een wachthokje wat bevolkt wordt door acteurs die graag tegen betaling met je op de foto gaan, en er staan wat borden. Wat je verder vooral ziet zijn Amerikaanse koffie- en fastfoodketens en souvenirwinkels. Je moet het wellicht een keer gezien hebben. maar verder is dit toch wel een van de plekken in Berlijn waar ik het minste kom.

0004-reichstag

005-brandenburger-tor

Dag twee begonnen we met een bezoek aan Alexanderplatz en de Fernsehturm. Die laatste hebben we alleen van onder bekeken, de gigantisch lange wachtrij en de prijzen hielden ons tegen naar boven te gaan. De wachtrij is overigens wel te omzeilen door online tickets te kopen. Daarna dronken we koffie bij een cafeetje in de buurt van station Hackescher Markt. Helaas zonder taart want we werden daar geplaagd door wespen. Daarna zijn we via het Museeninsel naar de Gendarmenmarkt gelopen en brachten we een bezoek aan Gallerie Lafayette en de Rittersport winkel. Helaas was het te warm om iets mee te nemen, maar wel leuk om te zien hoe ze daar voor je ogen je eigen favoriete smaak chocoladereep maken.

Daarna namen we de metro naar Wittenbergplatz waar we natuurlijk een bezoekje brachten aan het luxe warenhuis KadeWe (Kaufhaus Des Westen). Omdat we ondertussen honger hadden gekregen begaven we ons naar het restaurant op de bovenste etage. Eigenlijk was het lunchtijd, maar aangezien we nog geen taart op hadden lieten we ons verleiden door een heerlijk stuk taart met perzik en witte chocolade. Jam!

007-kadewe

Schnitzels

‘s Avonds wilden we graag naar een restaurant met Duitse keuken. Omdat het restaurant waar we eigenlijk heen wilden al volgeboekt was, besloten we iets nieuws te zoeken. Uiteindelijk werd het Treptower Klause. Een piepklein restaurantje aan de Karl-Kunger-Strasse in Al-Treptow. Echt een aanrader! Het restaurant heeft vier wisselende hoofdgerechten. Wij aten er heerlijke schnitzels met aardappelsalade en forelfilet met gesmoorde augurken en aardappelpuree.

De laatste dag dat mijn ouders hier waren brachten we door in Kreuzberg. Een hippe wijk vol kleine, trendy winkels en restaurants. Wij brachten onder andere een bezoekje aan de Marheineke markthal, waar we cappucino dronken en heerlijke abrikozenbroodjes aten.

Zondag zwaaiden we pa en ma weer uit, en daarna vertrokken wij snel naar het openlucht zwembad Wuhlheide. Even wat verkoeling zoeken na al deze warme dagen in de stad. Normaal zijn deze zwembaden altijd bomvol, maar omdat het vandaag wat bewolkt was en er later op de dag regen voorspeld was, viel het gelukkig mee.

In het water

Omdat P. nog een paar dagen vakantie had, besloten we de dinsdag daarop nog een bezoek te brengen aan een meer in de buurt. Maar toen we met tassen vol eten en handdoeken en parasol onder de arm beneden kwamen, stond ons een nare verrassing te wachten. Auto weg. Een dag eerder stond ie nog voor de deur geparkeerd, nu waren hier plots mannen bezig met rioleringswerkzaamheden. Dat is hier niet vreemd, maar meestal zetten ze dan een week van tevoren borden met ‘niet parkeren’ neer.

P. telefoneerde de politie en kreeg een adres door. Na zoeken op Google maps bleek dat het kerkhof 500 meter hiervandaan te zijn. Nog meer een keer bellen dus en vragen of het echt wel klopt. Ja dus. De auto was niet officieel weggesleept maar gewoon verplaatst. Het stranddagje hebben we dus ook maar een dag verplaatst. En zo brachten we de woensdag door aan de Kaulsdorfer Seen. Twee kleine meertjes op ongeveer een half uurtje afstand met de auto.

008-strandbad-wuhlheide

Omdat ik ondertussen het strandvirus goed te pakken had, bracht ik de donderdag samen met een vriendin door aan Strandbad Wuhlheide. Geen echt meer, maar een bekken gevuld met regenwater dat op natuurlijke wijze gereinigd wordt. Dit was ook helaas gelijk de laatste dag dat dit meertje open was. En ook gelijk de laatste dag echt zomerweer.

Herfst

Vrijdag vertrokken we met vrienden met de trein naar Thüringen voor een bezoek aan de schoonouders. Hoofddoel was echter de housewarming van twee vrienden op zaterdagavond. Erg leuk en de instax-camera die ik kort voor vertrek naar Duitsland nog even aanschaftte was op dit feest een grote hit (en gelijk een leuk cadeautje, fotoalbum met fotootjes van het feest).

Zondagavond waren we weer terug in Berlijn. Woensdag bracht ik shoppend door in de Mall of Berlin. Donderdag vierden we de verjaardag van een van de buren. En vrijdag zwom ik met de buurvrouw in een van de vele binnenzwembaden van Berlijn, want inmiddels is het hier een stuk kouder geworden. Het is echt herfst geworden, en de kerstchocolade ligt al in de winkel.

010-kaufland

De laatste dag van September sloten we af met de laatste barbeque van het seizoen (we hadden natuurlijk niet voor niets dertig braadworsten meegesleept vanuit Thüringen). De maand oktober belooft veel goeds. Ik begin eindelijk met de taalcursus, iets waar ik echt naar uitkijk. Berlin Leuchtet/Festival of Lights gaat van start en nog veel meer! Biss später!

x Cis

Augustus – blunders, katten en hitte

Wat vliegt de tijd, augustus is alweer voorbij. De eerste volle maand in Berlijn. Hier op de blog is het vrij stil geweest, maar ik heb zeker niet stilgezeten in augustus.

160831 001 reichstag

In de eerste week van augustus had ik dan eindelijk een afspraak bij het Bürgeramt om me officieel in Berlijn in te schrijven. Ik had me voorbereid op drukte en lange rijen, maar het was verdacht rustig. We waren dan ook een dag te vroeg. Ik had verkeerd op de kalender gekeken en dacht dat ik woensdag een afspraak had, maar dat bleek dus donderdag te zijn. “Beter je papieren lezen,”  beet de chagrijnige receptiemevrouw (type Merkel) me nog toe, alsof het schaamrood me nog niet genoeg op de kaken stond.

De volgende dag dus weer terug naar Alt Köpenick (waar de wachtkamer nu wel vol was), en na een half uurtje stond ik weer buiten met m’n Anmeldebestätigung. Met dit papiertje kan ik nu op zoek naar een baan, en ook zaken zoals de zorgverzekering en een bankrekening regelen.

Jammer genoeg vergeet ik naar dit soort afspraken altijd m’n camera mee te nemen. Alt Köpenick is namelijk een zeer mooi stukje Berlijn. Gelegen op een soort van schiereiland op het punt waar de Spree zich splitst in de Dahme en de Müggelspree. Het is een stukje Berlijn dat niet verwoest is in de Tweede Wereldoorlog en voelt echt als een dorpje binnen de stad. Binnenkort ga ik nog eens terug met de fiets om foto’s te maken en het Schloss Köpenick te bezoeken.

Katten

Het eerste weekend van Augustus reden we naar Thüringen voor een kort bezoek aan de schoonouders. Zondag reden we terug met twee katten op de achterbank. Omdat de schoonouders met vakantie gingen, pasten wij drie weken op. Er is dus veel met katten geknuffeld deze maand.

160831 002 katten

Museum für Fotografie

Deze maand heb ik ook eindelijk gebruik gemaakt van de museumjaarkaart die ik van mijn lieve oud-collega’s heb gekregen. Als fotofanaat moest ik natuurlijk als eerst naar het fotografiemuseum. Het merendeel van het museum is in handen van de Helmut Newton foundation. Naast foto’s gemaakt door deze van oorsprong Berlijnse fotograaf, is er ook veel over zijn leven te zien en te lezen en is er ook een wisselende tentoonstelling te zien verzorgd door de kunstbibliotheek. Ik zal hier in een apart artikel meer over vertellen.

160831 003 museumf

Na mijn bezoek aan het museum maakte ik een korte wandeling door dit deel van West-Berlijn.

Concept Mall Bikini Berlin
Gedächtniskirche
Gedächtniskirche
Kurfürstendamm
Kurfürstendamm

Boottocht

Aan het eind van de maand kwamen de schoonouders naar Berlijn om de katten weer op te halen. Omdat zij natuurlijk ook wat van Berlijn wilden zien, maakten we een rondvaart over de Spree. (Ook hiervan komt nog een apart artikel).

160831 007 boottocht hauptbahnhof

Daarna zijn we over Unter den Linden naar de Brandenburger Tor gelopen.

160831 008 brandenburger tor

Hitte

De rest van het weekend was het eigenlijk veel te warm om iets anders te doen dan in een zwembad te hangen en ijs te eten, en dat hebben we dus ook gedaan. Er zijn hier redelijk wat Sommerbaden (openlucht zwembaden) in de buurt, en als je vroeg komt kun je nog een plekje voor je handdoek op de ligweide bemachtigen.

Gutes Deutsch

Als afsluiter van deze maand maakte ik een test bij de Volkshochschule om te kijken hoe het met mijn kennis van de Duitse taal gesteld is. En dat bleek zo slecht nog niet, niveau A2.2. Ik zou volgende week met een taalcursus beginnen, maar helaas moet ik nog even wachten tot oktober (als je niet naar een commerciële – dure – school wilt, gaat iedereen met een uitkering en een briefje van het arbeidsbureau voor).

Volgende maand wordt een wat drukkere maand. Met bezoek uit Nederland, een bezoek aan Thüringen en de start van mijn zoektocht naar werk.

x Cis

 

Juli – drie weken in Berlijn

000 oberbaumbrucke

Nu de maand juli voorbij is, ben ik precies 3 weken in Berlijn. De eerste week bestond vooral uit het uitpakken van dozen en het inrichten van ons appartement zodat het een beetje meer ‘ons’ werd. Helemaal klaar zijn we nog niet. In de slaapkamer staan nog oude meubels die weg moeten, het kantoortje is een chaos van dozen en spullen, maar de woonkamer en keuken zijn klaar.

c001 keuken slaapkamer

c002 woonkamer

Week 2

In de tweede week hier kocht ik een fiets en maakte ik (zowel alleen als samen met P.) een aantal fietstochtjes door Berlijn. Zo verkende ik onze wijk Treptow per fiets, en fietsten we langs de East Side Gallery. Ook haalde ik m’n skeelers weer eens tevoorschijn en skeelerde ik samen met vriendin L. een stuk van de Mauerweg (een fietspad dat de route van de voormalige muur volgt).

011 fietsen muur

Zaterdagavond gingen we naar de bios in het Sony Center op Potsdamer Platz. We besloten vooraf nog even ergens te gaan eten. In het kader van Christopher Street Day stond er de hele week een soort van marktje op Potsdamer Platz. Naast Bratwurst en Currywurst vonden we daar ook een echte Hollandse patatkraam.

010 hollandse hap

Week 3

De derde week sloeg helaas het weer om. Begin van de week trok ik de stad in om even lekker te shoppen in de Mall of Berlin en ging ik naar Ikea om nog wat kleine dingetjes te halen.

009 mall of berlin

Woensdagmiddag werd het plots erg donker en kort daarna begon het heel hard te regenen, onweren en hagelen. Zo hard heb ik het nog nooit zien regenen. Er viel zo’n 45 cm per m² in een uur tijd. Hieronder een foto uit de krant van het metrostation hier om de hoek. Gelukkig was al het water binnen twee uur weer verdwenen. ‘s Avonds bleek helaas wel dat onze onderburen waterschade hebben. Het water loopt via ons balkon naar de ruimte tussen vloer en plafond en drupt de woonkamer van de buren in. Waarschijnlijk moet er dus iets aan de afvoer (is er niet) en vloer van ons balkon gedaan worden.

Kort hierna werd ik helaas ziek en heb ik een aantal dagen met keelpijn, oorpijn en koorts in bed en op de bank gelegen. Dit gaf me wel mooi de rust en de tijd om m’n tas af te haken.

006 tas

Ik ben nu gelukkig weer helemaal opgeknapt en ga vandaag weer lekker de stad in.

x Cis

Fietsen in Treptow

Anderhalve week ben ik nu in Berlijn. De eerste week bestond vooral uit uitpakken en opruimen. En omdat het weer ook niet al te best was, beleefde ik die week niet al te veel avonturen (en maakte ik ook al geen foto’s). Maar nu het huis een beetje aan kant is en het weer wat beter wordt is het tijd om op pad te gaan.

treptower park view
Afgelopen zaterdag togen vriendlief en ik naar Stadler, een gigantische fietsenwinkel hier in Berlijn. Ik wilde namelijk een fiets. Na het uitproberen van verschillende fietsen (door dwars door de winkel te scheuren), keerden we huiswaarts zonder fiets. Bij ons om de hoek zit namelijk ook nog een kleine fietsenmaker, en daar wilden we ook nog een kijkje nemen. En dus kocht ik daar afgelopen maandag een fiets. En die moest natuurlijk uitgeprobeerd worden.

Dus ging ik vandaag op pad om de buurt te verkennen. Ik wilde een klein rondje fietsen, maar een klein rondje is hier al gauw meer dan 10 kilometer. Wij wonen in de zuidoostelijke wijk Treptow, op een steenworp afstand van het Treptower park. Ik besloot daarom dat het park het ideale begin van mijn fietstocht zou vormen.

Spreepark Plänterwald

Ik besloot vanaf huis langs de oever van de Spree te rijden, helaas is dat niet in z’n geheel mogelijk want net aan de rand van het Treptower Park ligt het oude Oost-Berlijnse Spreepark Plänterwald. Ooit was dit een drukbezocht pretpark, maar in 2001 sloot het door faillisement zijn deuren. De attracties staan er nog – tenminste dat wat niet vernield of gestolen is.

Het Spreepark is een geliefde urbex-locatie. Sinds de sluiting klimmen er regelmatig mensen over het hek. Voor velen is het bezoeken van dit soort locaties een avontuur, of gewoon een plek om mooie foto’s te maken, maar helaas wordt er ook veel vernield. Toen ik aan de rand van het park stopte om een foto van het reuzenrad te maken, zag ik een groep van een stuk of tien waaghalzen het hek overgaan. Zelf ben ik niet zo dapper en wacht ik liever tot 2019. Dan wordt het park heropend als stadspark.

Spreepark Rad

Insel der Jugend

Mijn volgende stop was aan het begin van het Treptower Park, bij het Insel der Jugend. Een klein eiland in de Spree, zo genoemd vanwege het kindertehuis wat er ooit gevestigd was. Vooral de brug er naar toe – de Abteibrücke – is prachtig. Het Treptower Park en het Insel der Jugend zijn perfect om een zomerse dag aan het water door te brengen als je de stad niet uit wil. In deze hoek van Berlijn komen niet zoveel toeristen. Er zijn verschillende biergartens op en rondom het Insel en er worden bootjes en waterfietsen verhuurd. Het park heeft een kleine boulevard waar je iets kunt eten of drinken en hiervandaan vertrekken ook verschillende rondvaartboten. Ik kom hier graag nog eens terug met een boek en een kleedje.

Insel der Jugend

Molecule Man

Voor mijn laatste fotostop fietste ik een stukje om. Ik wilde namelijk graag een mooie foto van de Molecule Man. Dit kunstwerk in de Spree zag ik al vele malen vanuit de S-Bahn en vind ik gewoon erg mooi. Het is gemaakt door Jonathan Borofsky.

molecule man

Vanaf dezelfde locatie (de Elsenbrücke) maakte ik de volgende foto. Een plaatje dat voor mij typisch Berlijn is.

view elsenbrücke

Het tweede helft van de fietstocht (terug langs de noordelijke oever van de Spree) was niet erg interessant. De route die ik vantevoren had uitgestippeld voerde daar vooral over hoofdwegen en langs industrie en bouwterrein. Fietsen in Berlijn is overigens ook nog iets waar ik echt aan moet wennen. Fietspaden houden soms zomaar op. Soms moet je op het voetpad fietsen en soms mag dit juist weer niet. Automobilisten houden vaak totaal geen rekening met je, en rechts inhalen is hier blijkbaar ook heel gewoon. Bij twijfel doe ik maar gewoon wat de rest ook doet. Ik snap nu wel waarom een groot gedeelte van de fietsers hier een helm op heeft.

Uiteindelijk bleek mijn rondje ruim 15 kilometer te zijn. Maar mijn nieuwe fiets fietst heerlijk en er zullen binnenkort vast meer van dit soort tripjes volgen.

x Cis

Voor de liefde naar Berlijn

Het aftellen is begonnen. Over precies vier weken ga ik verhuizen naar Berlijn, en dus het ideale moment om deze blog weer te gaan gebruiken.

Berlijn

Liefde

De reden van de verhuizing is dat ik ga samenwonen met mijn Duitse vriend. Twee jaar geleden ontmoetten wij elkaar via een online game. Er was een directe klik en van chatten stapten we over op mail, Whatsapp en uiteindelijk Skype. De relatie werd al vrij snel serieus, maar geen van beiden wilden we een label op de relatie plakken tot we elkaar daadwerkelijk in het echt ontmoet hadden. Wie weet was die klik die we online hadden er in het dagelijks leven wel helemaal niet. Daarom stapte ik na drie maanden van lieve berichtjes en kus-emojis in de trein naar Berlijn. De klik die we online hadden, bleek er in het echt ook te zijn. En na een week plakten we er dan eindelijk een label op: hij was nu mijn vriendje en ik zijn vriendinnetje.

Afstand

Door onze drukke banen en de afstand was het moeilijk om tijd voor elkaar te maken. Gelukkig had ik door mijn baan in het onderwijs wel vaak vakantie en duurden de ‘pauzes’ van elkaar niet zien gelukkig nooit meer dan een week of acht. Maar die ‘pauzes’ werden wel steeds zwaarder. Afgelopen zomer besloten we dan ook samen te gaan wonen.

Heel even hebben we de voors en tegens afgewogen, maar de beslissing was snel gemaakt. Berlijn heeft voor mij veel meer mogelijkheden (qua werk, etc.) dan Nederland/Hellevoetsluis voor hem heeft. Maar een simpele beslissing was het niet. Je laat nu eenmaal toch je familie achter.

Berlijn

Berlijn in zicht

En nu is het dus zover. Eind februari zegde ik mijn baan al op. In de meivakantie verhuisde ik een boedelbak vol spullen naar Berlijn. En de afgelopen weken verkocht ik al het overgebleven meubilair, en leverde ik de sleutel van mijn appartement in. De komende vier weken logeer ik bij mijn broer en heb ik het nog druk met de afwikkeling van het schooljaar en het geregel van administratieve zaken die bij emigratie komen kijken. Tussendoor probeer ik nog zoveel mogelijk te genieten van de dingen hier die ik zal gaan missen: familie, de zee, frikandellen speciaal en bruine boterhammen met hagelslag (en vast nog veel meer).

X Cis